Een overlijdensrisicoverzekering keert normaal gesproken pas uit nadat de verzekerde is overleden. Maar wat als je zo ziek bent, dat je weet het einde nabij is? Wat te doen met de laatste maanden van het leven? Dan kan het geld dat die verzekering uitkeert goed van pas komen. In de Verenigde Staten is er daarom al een handel in deze polissen. Terminale patiënten verkopen de polissen, voor een bedrag dat lager ligt dan de uitkering. En hoe macaber het ook klinkt: afhankelijk van hoe lang iemand dan nog leeft kan dat een behoorlijk rendement opleveren.
Door grootscheepse fraude van Easylife met deze polissen is deze handel in een kwaad daglicht komen te staan, maar de verkoop van 'life settlements' of viaticale regelingen bestaat nog steeds en is in principe legaal.  Al bestempelt de toezichthouder AFM  ze als 'risiciovol'.

NHP en TAF zijn onlangs gestart met een veel eenvoudiger alternatief: de zogeheten  ‘terminal illness’ overlijdensrisicoverzekering. Verzekerden kiezen er bij deze polis voor in geval van  een terminale ziekte al een geldbedrag te ontvangen tijdens hun leven in plaats van pas na hun overlijden. Dit gebeurt op basis van een verklaring van een onafhankelijk specialist dat de levensverwachting minder dan 12 maanden is, en tot een leeftijd van 65 jaar. Deze verzekeringsvorm is dan normaal gesproken wel 3% duurder dan een normale polis. NHP biedt de extra dekking tijdelijk gratis aan.   

De verzekerde ontvangt 100% van de verzekerde som tot een maximum van 300.000 euro op één verzekerd leven. Daarvoor is een verklaring van de eigen arts en die van de verzekeraar nodig. Er gelden twee uitsluitingen voor de dekking: Er wordt geen uitkering uitbetaald in geval een HIV-besmetting de oorzaak van de terminale ziekte is. Ook wordt er geen uitkering uitbetaald indien de diagnose wordt gesteld binnen 12 maanden voor het beëindigen van de verzekering.